Pesquisar neste blogue

Grumetes que pasan por aquí

Os últimos comentarios

A policía e tí, dous grandes amigos

Cito textualmente d'El País:

"(...)Un agente municipal con un casco de motociclista blanco bloqueaba el paso a Tribunal, desde San Vicente Ferrer, a varios adolescentes. Les aconsejaba que dieran media vuelta si no querían atenerse a las consecuencias. Una chica le ha respondido: "No he hecho nada para llevarme palos". El policía ha solucionado la cuestión con un: "Me cago en tu puta vieja".

La fuerzas policiales han mostrado las maneras expeditivas del día anterior y han vuelto a golpear a transeúntes que no tenían nada que ver con los enfrentamientos(...)".

Parece ser que isto sucedeu o día 2 de maio de madrugada, durante ese estado de sitio que sufriu o madrileño barrio de Malasaña. Após disto, pretenderán que a xente moza confíe na policía.

Opinión

"Poderán calarnos, pero non poden impedir que teñamos as nosas propias opinións"

Capítulo 2.1

Espertouse.

Mirou á esquerda e á dereita desconcertada. O último que lembraba era estaren a cruzar pola mitade da estrada que está na fronte da estación de autobuses. Porén, agora estaba nun sitio moi diferente, pintado de branco, tumbada nunha cama.

Chegou un doutor, o alomenos alguén que tiña pinta dun. Preguntoulle que que tal se atopaba. Xusto nese momento, un súor frío recorreulle as costas. Estaba nun hospital. Contestoulle que un pouco aturdida, pero ben. Doíalle algo a cabeza, pero nada grave.

- Que me pasou? Onde estou? - preguntou.

- Atropellouna unha moto, e a súa cabeza impactou coa estrada. Troxéronte ó Juan Canalejo, e che diagnosticamos un traumatismo cráneo-encefálico -dicía o médico mentres ollaba a historia médica, facendo que estouparan unhas veíñas no teu cerebro e entraras en coma. Críamos que non ías saír desta.

- E canto levo en coma?

Adiviñábase o sentimento de mágoa na mirada do médico. Para ela só fora un segundo, pero para o resto do mundo xa pasaran preto de 15 anos dende aquela fatídica data. Angustiouse. Nese momento, ela non se decatara do que significaban eses 15 anos. Cambios sociais e políticos, cambios de mentalidade... Porén, ela só pensaba nunha cousa, só pensaba na soidade na que se atopaba.

Na súa vida anterior, ela era unha ama de casa normal. Alomenos, de portas cara dentro. Non traballaba fóra da casa, mais as tarefas cotiás deixábana mallada sempre. Ocuparse do seu fillo, que agora tería uns 25 anos, e fregar, limpar, ir ó supermercado e todas esas “pequenas minucias” que soen face-las amas de casa chegánbanlle dabondo. No que á vida sentimental se refire, ficaba soa. Estivo casada, mais o marido era un verdadeiro cabrón ó que prefería non lembrar, e do que se divorciou ós 7 anos da voda.

O médico marchou da habitación, e ela afundiuse máis nos seus pensamentos.

To Do List 2007

Enumero aquí unha lista de cousas por facer dende agora ó 1 de xaneiro de 2008. Ireina actualizando cada vez que cumpra un dos obxectivos, ou cada vez que me lembre dun que non estea nesta lista.

Estudos:

- Aprobar primeiro de filoloxía inglesa limpo.
- Bota-la solicitude para a beca Séneca.
- Saca-lo carné de conducir.
- Aprender català a un nivel medio.

Concertos e música:

- Ir ver a Héroes del Silencio a Zaragoza.
- Ir ver a Arctic Monkeys a Vigo.
- Ir a Razzmatazz.

Películas:

- Ver Blade Runner.
- Ver as tres partes de The Godfather.

Política:

- Afiliarme ó BNG definitivamente.
- Implicarme máis nos CAF.

Ocio e viaxes:

- Voltar a Barcelona.
- Voltar a Madrid.
- Ir a Portugal.
- Voltar a un GP de Fórmula 1.
- Voltar a xogar ó baloncesto en competicións.
- Saír unha semana polo menos de vacacións no verán fóra d'A Coruña.

Saúde:

- Coller forma física.
- Adelgazar.
- Deixar de fumar.
- Beber menos nos sabados.

Outros:

- Convencer ós meus pais para que me deixen o coche.
- Traballar en verán noutra cidade.
- Remata-lo libro.
- Gañar un concurso do que sexa.

Stop motion

Navegando por Youtube, atopei por casualidade dúas xoias do Stop motion, técnica que consiste nunha colección de fotografías pasadas a tan alta velocidade que semella unha película.

A primeira é Vicious Cycles, de 1967. Da produtora Pyramid Films, responsábel, entre outras cousas, dunha das pariodias máis hilarantes de Star Wars, Hardware Wars, dispoñíbel aquí e aquí.



E a outra é Stop, Look and Listen, tamén de 1967, unha película feita como denuncia da condución agresiva. Saen os mesmos actores, e estivo nominada a un Oscar no ano 1968. Como curiosidade, ollo ó principio, cando saen unha retahila de asociacións e dí: "sen cuxa colaboración foi posíbel facer esta película".


 
ir arriba