Promostory

Curiosa forma de publicidade que desenvolveu a compañía Jun von Matt / Spree para a empresa de paquetería DHL, bautizada por IP Deustchland como Promostory, con permiso de tódalas empresas que aparecen nel.

Minisaga: She

Isto é unha o que a profesora de inglés chama unha minisaga, un pequeno relato dunhas 50 palabras que tiven que presentarlle hoxe. Gustoume como quedou.

She was walking downstairs dressed in a blood colour, looking like a fairy tale princess. Here eyes were looking straight at me, making butterflies in my stomach appear. I couldn't take my eyes off of her. She was trying to get closer to me, but an invisible screen was avoiding it.

I opened my eyes again. I was suffering a heart attack.

Estupidez Humana

"Hai dúas cousas que son infinitas: o Universo e a estupidez humana. E do Universo non estou tan seguro."

Albert Einstein

Lluís Llach

Hoxe é o día. Hoxe vaise un grande da música de cantautor do Estado. Retírase Lluís Llach.

Se teño que ser sincero, aínda vai moi pouco tempo dende que decidín coñecer a este tipo máis a fondo, escoitar máis canción ademáis da súa clásica L'Estaca.

Agora mesmo, ás 22:49, está dando un concerto de despedida no seu pobo, Verguès, que se pode ver en directo pola TV3, na súa páxina web. E segue tan combativo, e coherente coas súas ideas como sempre, dando unha lección de perseverencia na consecución dos seus obxectivos. E por riba, está a ser un bo concerto.

Deixovos embaixo a canción del que máis me gusta, Que tinguem sort. Que tí tamén a teñas, Lluís.

Idaho y Utah

Hoxe fun ver ó Forum Metropolitano unha obra de teatro. Facía preto de 15 anos que non ía a ver unha, dende que nos levaran na miña época de colexial a ve-las obras infantís que se facían daquela.

Na miña volta ás escenas, elexin unha obra que vin anunciada nos autobuses e que me chamou a atención: Idaho y Utah (nanas para nenes malitos), da compañía catalana Teatre Alternatiu Tantarantana, e dirixida por Albert Espinosa, que tamén actúa.

A peza transcurre nun futuro non moi lonxano, tendo como eixo principal unha medicina que elimina a necesidade de durmir para sempre, e a forma de celebralo de Idaho, o protagonista, cunha festa. Nesa festa, organizada polo seu amigo Utah, van aparecendo as personaxes que foron parte dos soños de Idaho. Isa só é a escusa para tratar, nunha hora e media escasa, temas tan profundos como a igualdade, as discapacidades, o amor ou a amizade.

Un guión moi tenro que estivo a punto de facerme derramar algunha bágoa e todo, e os actores, exceptuando ós dou protagonistas, que o fixeron moi ben, estiveron correctos no papel. En definitiva, se podedes olla-la aínda, ide.