Erasmus 2009/2010: O Pfand
Publicado por
Fran
en
20:38
0
comentarios
Erasmus 2009/2010: Introducción
Publicado por
Fran
en
15:44
1 comentarios
Me cago en la puta
Publicado por
Fran
en
08:13
1 comentarios
Etiquetas: Reflexións
A clase política coruñesa
Publicado por
Fran
en
05:22
1 comentarios
Etiquetas: A Coruña, Política, Reflexións
Voltamos
Publicado por
Fran
en
04:42
0
comentarios
Etiquetas: Sobor o blog
To Do List 2007: Resolución
Estudos:
- Aprobar primeiro de filoloxía inglesa limpo.
Nada. Espero botala a comezos deste ano, que sae de novo a convocatoria.
- Saca-lo carné de conducir.
Nada de nada.
- Aprender català a un nivel medio.
Nada. As mesmas catro palabras de sempre.
Concertos e música:
- Ir ver a Héroes del Silencio a Zaragoza.
Feito! En outubro nun marabilloso concerto na Romareda.
- Ir ver a Arctic Monkeys a Vigo.
Nada. Cando lembrei o concerto, xa pasara.
- Ir a Razzmatazz.
Nada.
Películas:
- Ver Blade Runner.
Nada. Porén, a teño baixada e lista para vela en canto atope un pouco de tempo.
- Ver as tres partes de The Godfather.
Nada. Mais xa están na lista de descargas do emule.
Política:
- Afiliarme ó BNG definitivamente.
Nada. E dubido que ao final o faga.
- Implicarme máis nos CAF.
Nada de nada. A miña mesma pasividade de sempre.
Ocio e viaxes:
- Voltar a Barcelona.
Nada.
- Voltar a Madrid.
Nada.
- Ir a Portugal.
Feito! Fun a Oporto no verán deste ano unha fin de semana.
- Voltar a un GP de Fórmula 1.
Nada. A ver se vou ao GP de Europa en Valencia en agosto do 2008.
- Voltar a xogar ó baloncesto en competicións.
Nada, mais non porque non me faltaran ganas.
- Saír unha semana polo menos de vacacións no verán fóra d'A Coruña.
Nada. Só un par de findes soltos, mais non unha semana completa.
Saúde:
- Coller forma física.
Non.
- Adelgazar.
Non moito, mais uns gramos si que adelgacei.
- Deixar de fumar.
Nada. Mais xa sei cando o vou facer.
- Beber menos nos sabados.
Feito! Nos botellóns deixei o whisky, e paseime ao mocho.
Outros:
- Convencer ós meus pais para que me deixen o coche.
Nada. É o que ten non ter carnet de conducir....
- Traballar en verán noutra cidade.
Nada.
- Remata-lo libro.
Nada. Hai uns capítulos dispersos neste blog, case deberiamos falar no 2008 de comezalo...
- Gañar un concurso do que sexa.
Nada. A sorte non é o meu.
Conclusión: Nunca se fai o que se quere na vida, xa sexa por preguiza, porque ao final te botas atrás ou porque aparecen factores esternos que cho impiden. Triste, non é?
Nas vindeiras datas, a To Do List 2008.
Publicado por
Fran
en
18:25
0
comentarios
Etiquetas: To Do List 2007
Nova computadora
Publicado por
Fran
en
19:20
0
comentarios
Etiquetas: Sobor o blog
Odio
O odio é un raio reflectido polo espello de cada conciencia individual ata que a forza de rebotar en mil espellos compón unha estraña luminosidade colectiva. Nese momento auroral non se ve máis luz ca esa luz. A partir dese instante todo conclúe ou todo nace. Non doutro xeito se gañan as batallas, menos aínda as guerras. O odio peta primeiro nunha conciencia, bate primeiro contra ela, antes de o facer noutra, rebota acto seguido e vai parar a outra máis, e desta a outra, e así ata que se entretece cohesionando as vontades, grazas a non se sabe que invisible fío. Ese fío é a aceirada luz das conciencias enfrontadas, a rede que todo o envolve é esa luz que, coma a do día, comeza e remata sendo crupuscular, reveladora da cerna da nosa conciencia humana.
O odio é o gran motor da historia. Ningún xeneral arenga ás súas tropas convocándoas ao amor fraterno. Iso fano os sacerdotes nas igrexas. E non sempre. Cando o fan, falan sabendo que teñen diante un público esencialmente composto por mulleres. Nese momento e aínda noutros, están convencidos de que lles deben que represar os sentimentos, porque se se lles desbocan pode ter lugar calquera traxedia. Ese e non outro é o raio que non cesa.
Publicado por
Fran
en
22:27
1 comentarios
A Coruña en fotos
E isto só por mencionar o máis coñecido. Abofé que hai outras marabillas escondidas, ora que xamáis pensarías que poderías ser vistas dese modo, ora que nin as coñezas.
E eu non me decatei delo até onte, vendo varios fotologs que atopei por unha bendita casualidade. Vou mencionar dous. O primeiro deles, cidadecoruna, amósanos a urbe desde un punto de vista máis artístico que arquitéctonico, cun toque romántico que chega a emocionar, e con algunhas fotos, que para min, son de moitísima calidade (que fique en acta que eu de fotografía sei máis ben pouco, por non dicir nada). O segundo é cruniacity, que é precisamente todo o contrario. Enfocado na arquitectura e no deseño urbanístico da cidade, este fotolog amósanola como é fóra do feísmo que ás veces fai acto de presenza, unha mistura de modernidade e tradición.
Para rematar, o bonus track: brigantium, un fotolog con fotos antigas da cidade, que nos amosa que non só para o home pasa o tempo.
Publicado por
Fran
en
19:04
2
comentarios
Merda de cidade
A Coruña, cidade con duopolio en salas de cinema. Despois, pasa o que pasa: A Coruña, segunda cidade máis cara para ir ao cinema, após Barcelona. E eu engado: e subindo.
Temos dous multicines de merda, en que só se poñen filmes comerciais taquilleiros, un de cando en vez en galego, e con precios exhorbitados tendo en conta o resto de prezos desta cidade, e o nivel dos soldos. E botáranlle á culpa ao emule e ao torrent.
Merda de cidade, cona.
Publicado por
Fran
en
22:43
1 comentarios
Trocos
Por que estes trocos, e por que agora? Por unha simple razón, apetecíame. Pero alén diso, sei que nos últimos tempos, este blog estivo moi abandoado, con só unha ou dúas entradas ao mes. Un pouco por preguiza, outro por desidia, e outro por non saber que escribir, non actualicei o que me gustaría. Quizáis con este troco recupere a ilusión polo blog, que agora mesmo non sei onde está.
Publicado por
Fran
en
22:16
1 comentarios
Etiquetas: Sobor o blog
Patria
Publicado por
Fran
en
05:25
0
comentarios
Etiquetas: Citas, Política, Rubén Darío
Capítulo 2.2
Un día calqueira, nunha desas sesións interminábeis, cun dos seus inumerábeis doutores, deu unha definición de sí mesmo bastante axeitada: "Nacín demasiado mozo para ver aos Beatles. Nacín demasiado mozo para Woodstock. Nacín demasiado mozo para probar a coca de Studio 54. Nacín demasiado mozo para ver a caída do muro de Berlín. Nacín demasiado mozo para ver a explosión de Internet. Que acontecimento teño eu como referente? Cal foi o impacto cultural da miña xeración? Nacimos alienados pola sociedade, ofuscados por visións comerciais, presionados por un modo de vida no que non se permite cometer erros. Na puta cultura occidental, todos sen excepción procuramos atopar un sentimento, xa sexa noso ou cara nós, que nos faga sentir especiais e poida alonxarnos de toda a merda que nos rodea. Algúns o atopan no amor, outros nas obras sociais e outros no alcohol ou nas drogas. Mais cando son eu quen está a o procurar, chámanlle enfermidade. E únicamente porque eu fun, e aínda son, consciente do que tento atopar."
E efectivamente, os doutores que lle trataban non vían procura tal. Vían un pai alcoholico, unha famila esnaquizada, e un coma que durou 15 anos. Só podían ver a un rapaz de 25 anos que pasou só máis da mitade da súa vida.
Publicado por
Fran
en
04:54
1 comentarios
Etiquetas: Intento de libro, Os meus relatos
Sinxelamente xenial
Galiza perfecamente retratada:
Publicado por
Fran
en
20:45
1 comentarios
Etiquetas: Televisión
O mundo ó revés
Motivos? Os de sempre: mala planificación no PXOM, a aplicación de parches que son pan para hoxe e fame para mañá... Chear o subchán da cidade con aparcamentos e máis aparcamentos nunca foi unha solución para o problema do transporte. Que faremos entón cando non cheguen? E cando a cidade medre tanto que un metro xa sexa preciso? Onde o meteremos se xa escavamos todo o que se podía escavar? E ese día non está tan lonxe, cando cidades como Palma de Mallorca, que só ten 100.000 habitantes máis (agás en verán, iso si), xa o ten.
Algúns dirán: o metro lixeiro. Parece ser que vaise instalar a partires das vías do tranvía turístico que temos (sí, ese que non dá máis que perdas de presuposto). Lembremos que fai uns anos xa houbo unha proba de un par de días, que non tiñan pinta de ser máis que unha exhibición. Semella unha boa solución, pero, por onde o fas pasar? En San Andrés, onde o metes? Como o fas baixar até Adormideiras, a miña casa? E na Ronda de Nelle?
Na miña opinión, este tipo de transporte non debería ser máis que un complemento ó metro de toda a vida. E este, tarde ou cedo rematará por chegar á cidade. Por que, por unha vez e aproveitando que Busquets está a redactar un novo PXOM, non temos visión de futuro e preparamos á cidade para algo que, de seguro, ten que chegar?
Publicado por
Fran
en
01:00
1 comentarios
Etiquetas: A Coruña
Back on track
Así que voltamos de novo. Desfruten se queren e poden, eu tentarei face-lo mesmo.
Publicado por
Fran
en
00:50
1 comentarios
Etiquetas: Sobor o blog
Estados Unidos
Publicado por
Fran
en
22:14
1 comentarios
Etiquetas: Citas, Televisión, The Simpsons
O Teleoperador
TELEOPERADOR: Hola buenos días, ¿está (a persoa que ten a liña ó seu nome)?
EU: No, no está en este momento.
TO: ¿Y con quién tengo el inmenso placer de hablar?
(As esaxeracións estaban incluídas, sí.)
EU: Con su hijo.
TO: Perfecto... Pues antes de comenzar, ¿tienes más de 18 años?
EU: Sí, ¿por?
TO: Genial.... Mis registros indican que ustedes tienen la línea contratada con Telefónica, ¿no es cierto?
(Cagámola. Venta por teléfono. Tentarei despachalo o antes posíbel.)
EU: Sí, pero estamos muy contentos con ella, y no tenemos intención de cambiar. Hasta lue...
TO: ¿Y el ordenador está con Telefónica también, no?
(Como que o ordenador? Tanto lle custa dicir Internet?)
EU: Sí, pero ya le digo que no...
TO: Muy bien, me llamo XXX, y represento a ya.com para darte una de las mejores noticias de tu vida, una de las nuevas ofertas de nuestra compañí....
(Sí, a esaxeración segue ahí. E a mellor noticia da miña vida nese intre sería que colgaras.)
EU: Le estoy diciendo que no me interesa, estoy muy bien con quien estoy.
TO: ¿Y por qué estás tan contento con Telefónica?
EU: Porque de momento no hemos tenido ningún problema, y estamos muy bien.
(Estouche a dicir que me deixes en paz delicadamente. Non te decatas polo meu tono de voz?)
TO: Pues nosotros te podemos mejorar los servicios que te está dando Telefónica sin necesidad de que la dejes.
(Sí, e de paso un chalet en La Moraleja.)
EU: No estamos interesados.
TO: Pues entonces o es que no sabes de lo que te estoy hablando o no tienes ni idea de Internet.
(Meu fillo, outra cousa non, pero a mín que me toque-lo ego tírame dun pé, vas mal por ahí.)
EU: Pues mira, no, no tengo ni idea de Internet.
(Faise un silencio tenso duns poucos segundos, isa non a agardaba.)
TO: Oye, mirá una cosa, ¿has pensado en cambiarte el tono de voz?
(Sí que se decatara, e aínda por riba pícase)
EU: ¿Y tú has pensa.....?
PIPIPI....PIPIPI
Unha mágoa que non me quedara co nome. Se o chego a saber, chamo alí de novo e lle poño unha queixa.
Publicado por
Fran
en
13:32
0
comentarios
Etiquetas: Curiosidades, Internet
Musicovery
Que é Musicovery? Eles chámanse a sí mesmos Interactive WebRadio, ou sexa Radio Interactiva por Internet, o que define bastante ben a páxina. Ti chegas alí, e atopas unha especie de control de reprodutor á esquerda, e unhas instruccións de uso á dereita.
Podes elixir entre, por suposto, o xénero de música que queres escoitar, de que década queres que sexa, e se queres escoitar só cancións que foran éxitos ou tamén outras que non sexan moi coñecidas. Cando o fagas, pos o teu ánimo ou as túas gañas de bailar nuns eixos, e o reprodutor vaiche sacando cancións segundo eses parámetros.
Musicovery ten dúas versións, LoFi, de balde, e HiFi, de pago. A de pago non a probei aínda, pero mellora a que é a falla principal da versión de balde, a calidade do sonido das cancións, moi baixa. Porén, cal é a principal virtude desta web? Descubrir música non coñecida sen necesidade de estaren investigando por ahí. E precisamente é o que me adico a facer mentres xogo ó póquer.
Publicado por
Fran
en
18:27
0
comentarios
País de pandereta
Resulta que un xuíz quítalle en Murcia a custodia das fillas a unha nai por seren lesbiana. Ten que "elixir entre as fillas ou a súa nova parella". Menos mal que non hai discriminación por tendencia sexual, que se a houbera....
Por outro lado, resulta que en Ourense hai máis xefes que funcionarios e auxilares xuntos, e resulta que algúns cobran máis por complementos que por salario. Dame no nariz que é só un caso máis de malgasto dos cartos dos contribuíntes, tan típico por estes lares.
E xa, para rematar, resulta que fai 62 anos, un cura enterrou a un maquis na porta do cemiterio para que "todo o mundo puidera pisotea-la tumba do rojo". Suponse que a Igrexa non ten malicia, pero como todo o relacionado con ela, non é máis que unha tapadeira.
Así vai o país logo, se saen novas como estas, que chocan frontalmente contra o sentido común.
Publicado por
Fran
en
22:07
0
comentarios
Etiquetas: Reflexións
