Pesquisar neste blogue

Grumetes que pasan por aquí

Os últimos comentarios

Erasmus 2009/2010: Introducción

Sei que fai moito que non escribo neste blog. Quería facer un novo para ir contando as miñas experiencias Erasmus, mais se xa teño aberto un, é unha tontería, aproveito este e xa está. Para o que non o sepa, estou en Tübingen, unha cidade universitaria de preto de 80000 habitantes, dos que 23000 son estudiantes. Está uns 60 quilómetros ao sur de Stuttgart -fábricas de Porsche e Mercedes-Benz e un dos grandes polos industriais de Alemaña xunto coa cunca do Ruhr e Frankfurt-, no land de Baden-Würtemberg. Está cerquiña das fronteras de Francia e Suíza tamén, a unhas duas horas en coche de cada unha.

Non entendo moito alemán, pero si que se nota que o sotaque de aquí é bastante diferente ao Hochdeutsch, ou alemán estándar. Afortunadamente, en canto a xente de aquí ve que non lles entendes moito xa muda ao inglés ou alemán estándar. De feito un cartel publicitario do goberno de Baden-Würtemberg dicía que podían facer de todo agás falar Hochdeutsch.
Ao ser unha cidade universitaria, hay moita vida nocturna, con festas casi todos os días. Se non son organizadas nos pubs e discotecas, son nas facultades ou en edificios da universidade, así que non faltan nunca. E se te fartas de Tübingen, disque sempre se pode ir saír a Stuttgart, porén aínda non o probei.

A vida cultural tamén e moi rica. Hai moitos castelos con museos preto, destacando os dos reis de Prusia e logo emperadores de Alemaña, os Hohenzollern. As bibliotecas son moi grandes e completas, e os concertos e exposicións son constantes. A Universidade, que inflúe en todos os aspectos imaxinables da vida política e pública de Tübingen, ten gran parte de culpa niso.

E que dicir da Universidade en sí? A Eberhard Karls é moi semellante ao que se supón, segundo a TV, que é unha universidade americana calqueira. Incluídos os dormitiorios, claro.

Nos vindeiros meses irei profundizando sobre todos os aspectos curiosos da vida en Alemaña e da experiencia Erasmus. Estade atentos a este blog.

Me cago en la puta

Cago na puta.  Cago en Deus. Cago en todo. Cago en mín. Cago en todo o mundo que me rodea. Cago no ben e no mal. Cago no correcto e no incorrecto. Cago no amor e no odio. Cago na amizade. Cago na merda e cago na redundancia. Cago no alcohol e no tabaco.

Cago en Ghost, cago en Harrison Ford, e cago en Aute.

Ide todos a tomar polo cú.

A clase política coruñesa

Voltamos á escritura normal cun dous dos temas favoritos deste blogue: A Coruña e a política. Oxalá algún día puidera pillar a os que se presentaron nas anteriores eleccións á alcaldía todos xuntiños, nunha conferencia ou algo así. Íanse cagar.

Primeiro temos ao Alcalde, Javier Losada, do PSdeG-PSOE. Un tío ao que lle toman o pelo tanto desde Madrid como desde Santiago. Pide, non lle dan e cala a boca, en vez de loitar e protestar até que se a den. Aínda se fóra para infrastruturas intrascendentáis vale, mais é para cousas vitais, como a Terceira Rolda, a ampliación do noso Alvedriño ou a conexión do Porto Exterior.

Logo está o Teniente de Alcalde, Henrique Tello, do BNG. Sempre está a dicir que Alvedro vai ter boas novas, que Alvedro vai ben, que leches. E á hora da verdade, un voó a Zaragoza non compensa a perda dunha compañía enteira e o recorte de conexións con Barcelona e Madrid.

Do PP, temos a Carlos Negreira, a oposición. Polo menos en teoría, porque está totalmente desaparecido. Non traballa, non se opón, nada. Dese partido saiu tamén Fernando Corcoba, un tío cun ego tan grande que se funda un partido co seu nome; e como a cousa non vai ben, abandona e funda Unión Coruñesa con Carlos Marcos.

E para rematar, sí, ese Carlos Marcos. E que é para darlle de comer aparte, unha persoa que buscar chegar ao Concello como sexa. Puteou ao Partido Galeguista prostituíndo os ideais dos que disque son os herdeiros de Castelao -nin o galego empregou, maldita sexa- para logo pasar deles e crear a cousa esa.

Que fixo A Coruña para merecerse esta clase política?

Voltamos

Non sei xa cantos meses logo de non actualizar, apeteciame escribir de novo. Así que voltamos por aquí sen presións ningunhas. Iso significa que actualizarei cando me apeteza, sen pórme un límite de tempo entre entradas nin nada diso.

Así que xa nos leremos.

To Do List 2007: Resolución

Alá por comezos de maio, publicara neste blog unha entrada na que enumeraba cousas que gostaría de facer no 2007. Hoxe, derradeiro día do ano, é hora de botar a vista cara atrás e ollar que fixen e que non.

Estudos:

- Aprobar primeiro de filoloxía inglesa limpo.
Quedoume unha, e estou pendente da nota doutra, que eu creo que debería estar aprobada.

- Bota-la solicitude para a beca Séneca.
Nada. Espero botala a comezos deste ano, que sae de novo a convocatoria.

- Saca-lo carné de conducir.
Nada de nada.

- Aprender català a un nivel medio.
Nada. As mesmas catro palabras de sempre.

Concertos e música:

- Ir ver a Héroes del Silencio a Zaragoza.
Feito! En outubro nun marabilloso concerto na Romareda.

- Ir ver a Arctic Monkeys a Vigo.
Nada. Cando lembrei o concerto, xa pasara.

- Ir a Razzmatazz.
Nada.

Películas:

- Ver Blade Runner.
Nada. Porén, a teño baixada e lista para vela en canto atope un pouco de tempo.

- Ver as tres partes de The Godfather.
Nada. Mais xa están na lista de descargas do emule.

Política:

- Afiliarme ó BNG definitivamente.
Nada. E dubido que ao final o faga.

- Implicarme máis nos CAF.
Nada de nada. A miña mesma pasividade de sempre.

Ocio e viaxes:

- Voltar a Barcelona.
Nada.

- Voltar a Madrid.
Nada.

- Ir a Portugal.
Feito! Fun a Oporto no verán deste ano unha fin de semana.

- Voltar a un GP de Fórmula 1.
Nada. A ver se vou ao GP de Europa en Valencia en agosto do 2008.

- Voltar a xogar ó baloncesto en competicións.
Nada, mais non porque non me faltaran ganas.

- Saír unha semana polo menos de vacacións no verán fóra d'A Coruña.
Nada. Só un par de findes soltos, mais non unha semana completa.

Saúde:

- Coller forma física.
Non.

- Adelgazar.
Non moito, mais uns gramos si que adelgacei.

- Deixar de fumar.
Nada. Mais xa sei cando o vou facer.

- Beber menos nos sabados.
Feito! Nos botellóns deixei o whisky, e paseime ao mocho.

Outros:

- Convencer ós meus pais para que me deixen o coche.
Nada. É o que ten non ter carnet de conducir....

- Traballar en verán noutra cidade.
Nada.

- Remata-lo libro.
Nada. Hai uns capítulos dispersos neste blog, case deberiamos falar no 2008 de comezalo...

- Gañar un concurso do que sexa.
Nada. A sorte non é o meu.

Conclusión: Nunca se fai o que se quere na vida, xa sexa por preguiza, porque ao final te botas atrás ou porque aparecen factores esternos que cho impiden. Triste, non é?

Nas vindeiras datas, a To Do List 2008.

 
ir arriba